The eighties kunnen zonder twijfel beschouwd worden als de jaren van het postmoderne eclecticisme, de ‘alles kan, alles mag’-periode, zowel op vlak van muziek, televisieseries als mode. Wie herinnert zich de ‘foute’ eighties niet? En wat is er leuker dan met vrienden herinneringen ophalen aan deze tijd? Lifestyle en lichaamscultus stonden centraal en de daaruit voortvloeiende fitness- en aerobicsrage drukte haar stempel op de mode. Van één welbepaalde kleding- of muziekstijl was geen sprake. Voor het eerst had de mode zich ontdaan van de idee dat er één heersende modetrend moest zijn. En dat was er ook aan te zien. Fetisjmode, getailleerde jasjes met brede schouders en smalle taille, bermuda’s onder blazers, glanzende leggings, beenverwarmers, hoge pumps, lage pumps en nog zoveel meer. De alternatievere mannen en vrouwen vonden hun gading in de strakke(re) punk- en discobroek of de lossere wappenbroek. Wars tegenover de punk en fetisjmode stond de Dynasty-look, bekend van de zeer succesvolle reeksen Dynasty en Dallas. Deze ‘dress for success’-stijl had vooral aanhang bij de opkomende carrièrevrouwen die zich moesten laten gelden in een tot dan toe door de mannen overheerste zakenwereld.

Mijn kinder- en jeugdjaren speelden zich af in de jaren ’80. Van het begin van de eighties herinner ik me niet zoveel meer maar de tweede helft van de jaren ’80 zit nog vers in mijn geheugen, vooral dan wat muziek, mode en televisieseries betreft. De eighties waren de televisiejaren van Dynasty, Dallas, Sons and Daughters, Fame, Mik Mak Mon, Merlina, Jacobus & Corneel, Who’s the boss, Jake and the Fatman, Het Pleintje, Magnum, the A-Team, Miami Vice, Family Ties, Hoger Lager, de Collega’s, Knight Rider,…De filmjaren van Flashdance, Dirty Dancing, Karate Kid, E.T., Hector, Top Gun. En de muziekjaren van The Bangles, A-Ha, Dire Straits, T’Pau, Duran Duran, Eurythmics, Fleetwood Mac, George Michael, Dolly Dots, Kim Wilde, Culture Club, Cyndi Lauper, Nena, Dire Straits, Wham, Doe Maar, Spandau Ballet, Simple Minds, Talk Talk, Tina Turner, Mel & Kim, Pet Shop Boys, Live Aid, Depeche Mode, Kylie Minoque, Modern Taling, the New Beat en last but not least Michael Jackson en Madonna. En zo kunnen we nog wel even blijven doorgaan… 

Het waren de jaren dat ik het eerst met popmuziek in aanraking kwam en wel elke week in de plaatselijke platenwinkel de ‘GoGo’ een aantal cassetjes en singeltjes ging kopen. Verschillende muziekstijlen – van fout to fouter – passeerden de revue. De Joepie en de top 30 vormden hierbij niet onbelangrijke inspiratiebronnen. Mijn favoriete groepen toen waren de Noorse groep A-Ha met de knappe leadzanger Morten Harket, onder meer bekend van ‘Take on me’, en The Bangles met Susanna Hoffs, onder meer bekend van ‘Manic Mondays’. Zoals dat bij elk tienermeisje het geval is, sierden posters van A-Ha en vooral van Morten een hele tijd de muren van mijn kamer. 

 Met andere woorden, veel kon en mocht in de jaren ’80, zoals ook te zien is in het beeld van de week: de clip ‘Smoorverliefd’ van Doe Maar. Niet voor niets deze song want de (late) eighties waren natuurlijk ook de jaren van de eerste keer smoorverliefd zijn, van de eerste kriebels in de buik…Waar is de tijd? Een beetje punk, een beetje fetisj, een beetje gek. Let vooral ook op de twee onvermoeibare dansers. ..