“I know I’ll see your face again“

Het beeld van de week toont een fragment uit de film ‘Verboden te zuchten’ (2000) van regisseur Alex Stockman. Niet meteen de meest bekende Belgische film en ook niet de meest bejubelde, maar niettemin toch absoluut de moeite om te zien, zeker voor de Brussel-liefhebbers onder ons. Ik leerde deze film kennen via mijn zeer goede vriend Stefan Perceval die in deze film de hoofdrol speelt en hiermee een moeilijke maar mooie uitdaging aanging. Alex Stockman slaagde erin om een sterke cast bijeen te brengen met naast Stefan Perceval onder meer Senne Rouffaer en Josse De Pauw. ’Verboden te zuchten’ vertelt het verhaal van de 26-jarige Joris die na een relatiebreuk besluit om de stad Brussel te verlaten voor het zonnige Portugal. In plaats van te vertrekken, besluit hij echter om in Brussel te blijven en zijn intrek te nemen in een oud familiehotel vlakbij het Brusselse Zuidstation. Daarop volgt een vierdaagse periode van bezinning, levensvragen, herinneringen, twijfels, dromen. De film toont zijn incognito zwerftocht doorheen de hoofdstad en de ontmoetingen met mensen die zijn pad kruisen.

Verboden te zuchten is geen makkelijke film, integendeel. De film bevat een complexiteit en gelaagdheid die ik wel weet te appreciëren maar die de film minder toegankelijk maakt voor het brede publiek. De sterkte van de film zit niet zozeer in de verhaallijn en -opbouw, dan wel in de prachtige beelden die een ongelooflijk sterk, kunstzinnig fotografisch portret van Brussel tonen. De prachtig vertolkte tweetalige dialogen versterken dit onverbloemde portret van Brussel. Alex Stockman is een Brusselaar in hart en nieren en zijn liefde voor deze grootstad deelt hij graag op een intrigerende manier met de kijker. Hij neemt de kijker mee door de stad, in de kroegen, over de markten, door de steegjes, door de straten…

Het resultaat is een monochroom, maar gelaagd en vooral eerlijk beeld tussen vervreemding en herkenning, tussen afstoten en aantrekken, tussen liefde en eenzaamheid. Het sterk contrast en de diepe zwarte tinten voegen een extra dimensie toe. Interessant om weten ook is dat de soundtrack van de film gecomponeerd werd door Daan. In 2001 werd de film in Rotterdam genomineerd voor een Tiger Award. Hou je van Brussel, dan hou je ook zeker van deze film. Een stil maar prachtig portret van een bij momenten bevreemdende maar prachtige stad.

Bekijk hier de volledige trailer en een fragment van Verboden te zuchten.